Aangifte in Tsjechië (deel 2)

 

op blog
Filmstill uit Zwaarbewaakte treinen van Jiří Menzel naar de gelijknamige novelle van Bohumil Hrabal

Enerverend was het wel, maar ik dacht niet aan opgeven. Spannend was vooral het contact met de hoofdinspecteur van politie in Praag. Ik had trouwens twee keer contact met zo’n hoofdinspecteur. De eerste keer ging dat via de telefoon. ‘Wacht even!’ riep de man nadat ik de helft van mijn verhaal had gedaan. ‘Dit is een interessant geval. Ik zet je op luidsterkte dan kan iedereen het horen. Leerzaam, zeer leerzaam!’ Ach wat kan mij het schelen, dacht ik. En ik deed mijn verhaal op luidsterkte. Over een man die al zes jaar lang weigerde om voor zijn kinderen te betalen. En dat is in Tsjechië strafbaar. Jazeker, Lees verder

Over de Coronacrisis en de val van de Muur

socialistisch-realisme-gr

Om de Coronacrisis en haar omvang deels in een context te plaatsen, kunnen we ook teruggaan naar 9 november 1989, en dan doel ik niet op mijn achtentwintigste verjaardag (ja, ik ben toevallig jarig op deze zogenaamde Schicksaltag), maar uiteraard op de val van de Muur, de periode waarin – of waarna – duidelijk werd dat het Lees verder

Aangifte in Tsjechië

download
UMPOD in Brno. Bureau voor internationale rechtsbescherming van kinderen (Úřad pro mezinárodně právní ochranu dětí). Foto op website van het Bureau.

Vaders die financieel geen zorg voor hun nakomelingen dragen. Het zijn er helaas meer dan je denkt. Ook in 2019. Hoe geëmancipeerd is dat?

Al bijna vijf jaar draagt mijn ex-partner niet bij aan het levensonderhoud van onze kinderen. In 2017 stapte ik naar een advocaat. Dat had geen effect. Mijn ex-partner hield zich doof voor deurwaarders, bemiddelaars, Lees verder

Grensgevallen

A018_L

 Beeld: Jiři Bouda

Verschillende keren ben ik mijn paspoort verloren. Voor het eerst in 1984. Ik wisselde bij de staatsbank harde westerse valuta tegen Tsjecho-Slowaakse kronen. Daarna was mijn pas weg. Een enorm gedoe omdat de vreemdelingenpolitie mij sommeerde binnen Lees verder

Evenbeelden (2) Kafka en Masereel (en mijn ex-uitgever)

frans-masereel-1889-1972-die-sonne kafka1916

Links: houtsnede van Frans Masereel (uit de serie ‘De zon’). Rechts: schets van Franz Kafka (bij ‘Het proces’)

Wanneer ik de houtsnede van Frans Masereel hierboven naast de pentekening van Franz Kafka zet, valt de gelijkenis onmiddellijk op: een man zit met zijn hoofd op zijn handen aan zijn bureau. Zijn werk wil kennelijk niet vlotten. De man zal zorgen hebben. En hij is moe. Doodmoe.  Lees verder